Υποψήφιος για νέα βράβευση ο Σάββας Μαρκόπουλος, νευρολόγος-γιατρός του Γεν. Νοσοκ. Λαμίας

 Μετά από δύο Βραβεία

 Πρεσβευτής του προγράμματος «ΧΟΠΑ ΗΡΩΕΣ 112»

 

   Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ΧΟΠΑ Ήρωες 112 (που είναι γνωστό διεθνώς ως FAST Heroes) απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 5 έως 9 ετών. Στόχος του είναι να μάθει στα παιδιά πώς να αναγνωρίζουν τα τρία βασικά συμπτώματα ενός εγκεφαλικού επεισοδίου και να καλούν αμέσως τον πανευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης 112.

   Το όνομα ΧΟΠΑ προήλθε από τα αρχικά γράμματα των λέξεων :

Χ (χέρι) , Ο (ομιλία) , Π (πρόσωπο) και Α (αμέσως)

   Αυτά αντιστοιχούν σε συμπτώματα που πρέπει να προσέξει και ενέργειες που πρέπει να κάνει, ώστε να σώσει κάποιον άνθρωπο από την εκδήλωση του εγκεφαλικού επεισοδίου. Πιο αναλυτικά :

·       Χ (Χέρι)  :   Ελέγχουν εάν το άτομο μπορεί να κουνήσει και τα δύο του χέρια.

·       Ο (Ομιλία) : Ελέγχουν εάν η ομιλία του ατόμου είναι καθαρή ή αν μπερδεύει τα λόγια του.

·       Π (Πρόσωπο): Ελέγχουν εάν το πρόσωπο του ατόμου έχει κρεμάσει από τη μία πλευρά.

·       Α (Αμέσως) :  Εάν παρατηρήσουν οποιοδήποτε από αυτά τα σημάδια, μαθαίνουν να καλούν αμέσως το 112.

   Το πρόγραμμα αυτό, μέσα από το παιχνίδι, αξιοποιεί τη διάθεση των παιδιών να μαθαίνουν και έτσι να μετατραπούν σε "σούπερ ήρωες", οι οποίοι θα μπορούν να σώσουν τις ζωές των αγαπημένων τους, κυρίως των παππούδων και των γιαγιάδων.

Η Λαμία χρειάζεται ανάδειξη των χαρακτηριστικών της και όχι ανασχεδιασμό των πλατειών της

 Μελετημένες προτάσεις του αρχιτέκτονα Χρήστου Ρεντίφη

 Ευμενής υποδοχή της παρουσίασης στο Thermopylae Forum 2026

 

Πρόλογος

  Η γραφή τούτη προήλθε ως αποτέλεσμα της παρακολούθησης στο Φόρουμ Θερμοπυλών 2026, του έργου του Λαμιώτη αρχιτέκτονα Χρήστου Ρεντίφη, στην ενότητα με τίτλο “Όταν το όραμα χτίζεται με πράξεις”, στις 21 Μαΐου 2026. Τον ευχαριστούμε για την τιμή της ονομαστικής αναφοράς του στο έργο μας για τη Λαμία και την ευρύτερη Στερεά Ελλάδα, που αποτέλεσε υλικό για τις μελέτες του.

   Η αναβάθμιση της πόλης με ανάδειξη των αντιπροσωπευτικών στοιχείων της και η επαναφορά της ταυτότητας αυτής είναι το όνειρο όλων μας.

                      του Κωνσταντίνου Αθ. Μπαλωμένου, φυσικού

 

Το πάνελ των εισηγητών στο Thermopylae Forum 2026. Αριστερά ο Χρήστος Ρεντίφης.

 

1.    Στοιχεία της αρχιτεκτονικής του κέντρου της Λαμίας

   Είναι γνωστό ότι το ιστορικό κέντρο της Λαμίας, από τα χρόνια του Όθωνα, σχεδιάστηκε πολεοδομικά από τον μελετητή Βούλγαρη, με χαρακτηριστικά νεοκλασικισμού. Η αναφορά στο Φόρουμ Θερμοπυλών του Χρ. Ρεντίφη εστιάστηκε στο τρίγωνο των πλατειών (Ελευθερίας-Διάκου-Πάρκου), όπου έγινε εξαιρετική χάραξη και ήταν ταιριαστή στο γεωγραφικό ανάγλυφο της Λαμίας (μεταξύ των λόφων του Κάστρου και του Αγ. Λουκά). Η ομοιότητα των πολεοδομικών σχεδίων Αθήνας και Λαμίας, λόγω και της μορφολογίας του εδάφους με τους χαρακτηριστικούς λόφους θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τη Λαμία ως «Μικρή Αθήνα».

Η ΣΧΟΛΙΚΗ ΜΟΥ ΑΛΙΚΗ Μ’ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΜΙΑΣ

 ΔΗΜΗΤΡΗΣ Κ. ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

 

   Στη λιμνάζουσα ακινησία, ησυχία, μούχλα και νέκρα, στη στασιμότητα του Γυμνασίου μας (αρχές 1962), ήρθε να την αναταράξει σαν βόμβα μεγατόνων φαινόμενο αξιολάτρευτο για να μας φέρει γρήγορα την κινητικότητα, τη χαρά, την αισιοδοξία, την τέχνη, την πολιτική και τον πολιτισμό στη σχολική μας ζωή. Και το όνομα του αξιολάτρευτου φαινομένου: ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ, ΗΘΟΠΟΙΟΣ.

   Πηγαδάκια – πηγαδάκια αγόρια και κορίτσια του Σχολείου μας, κρατώντας φωτογραφίες της ΑΛΙΚΗΣ μας από εφημερίδες, “τύχες” και περιοδικά, ζητωκραυγάζαν κι αποθεώναν το νέο αστέρι του Θεάτρου και του Κινηματογράφου που πρωταγωνιστούσε στα χρόνια της νιότης τους. Και η ένταση, η έκταση και η βαβούρα της αποθέωσης και της αναγνώρισης γινόταν ολοένα και πιο ηχηρή, πιο στεντώρεια – έβλεπες κι άκουγες να ξεσπάει μια φρενίτιδα ενθουσιασμού, μια ψύχωση υστερική, ένας πανζουρλισμός, ένας χαμός και πανικός, ένα ντελίριο πάθους κι ένας δυνατός σεισμός, όταν ακούστηκε ότι η Βουγιουκλάκη σε λίγο καιρό θα έρθει με τον θίασό της στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας για μια σειρά παραστάσεων.

το τελευταίο ταξίδι

 Στη μνήμη Φοίβου Ιωσήφ

 Κωνσταντίνος Αθ. Μπαλωμένος

 

   Ως γόνος μιας επιχειρηματικής εμπορικής οικογένειας, με σημαντική θέση στη βιοτεχνία της Λαμίας του Μεσοπολέμου, ο Φοίβος Ιωσήφ ήταν άξιος συνεχιστής της πορείας αυτής. Γεννήθηκε στη Λαμία το 1949. Πατέρας του ήταν ο Σεραφείμ (1905-1972), που συνέχισε την επιχείρηση και στα μεταπολεμικά χρόνια, κυρίως ως εμπορική επιχείρηση. Ο Σεραφείμ ήταν ο πρώτος πρόεδρος (για 2 θητείες) του τότε νεότευκτου Επιμελητηρίου Φθιώτιδας-Ευρυτανίας-Φωκίδας.

   Ο Φοίβος μετά τις εγκύκλιες σπουδές γράφτηκε στη Νομική Σχολή με την προοπτική να γίνει δικηγόρος. Τελικά ασχολήθηκε με το εμπόριο στην οικογενειακή επιχείρηση. Ήταν δημιουργικά ανήσυχη προσωπικότητα και αναζητούσε το βέλτιστο για τον ίδιο και τον τόπο μας. Για την οικογενειακή επιχείρηση, έκανε πολλά ταξίδια στην Καντώνα της Κίνας, για εμπορικούς λόγους. Έφερνε εργαλεία, ανταλλακτικά και μηχανήματα (κυρίως γεωργικά). Στα πολύωρα ταξίδια είχε το χρόνο για διάβασμα, κυρίως αρχαίους συγγραφείς, αλλά και νεότερους. Ιδιαίτερα τον γοήτευε ο πλούτος της ελληνικής γλώσσας.

Τα Λουτρά Πλατυστόμου στα χρόνια του Μεσοπολέμου

 Προσπάθειες ανάδειξης

 

1.   Η υπάρχουσα κατάσταση του χώρου (μέχρι το 1928)

   Οι πηγές ιαματικού νερού πρέπει να ήταν γνωστές στους αρχαίους Αινιάνες, σίγουρα όμως τις χρησιμοποίησαν οι Ρωμαίοι. Όταν το 1929 ξεκίνησαν οι εργασίες για το χτίσιμο της λουτρόπολης, βρέθηκαν ερείπια αρχαίων λουτρικών εγκαταστάσεων, λουτρικά αγγεία και νομίσματα. Στους νεότερους χρόνους γινόταν ευρεία χρήση των νερών αυτών λόγω των θεραπευτικών ιδιοτήτων τους.

Μια σατιρική αφίσα για το λάδι της Στυλίδας, με πρωταγωνιστή-διαφημιστή τον Απόστολο Γκλέτσο

 Δημήτρη Κ. Καραθεοδώρου

 

   Ήμουν βραδάκι με φίλους στην πλατεία της πόλης μας, αρχές 2013, και συζητούσαμε για την ιστορία της παλιάς Στυλίδας. Εκείνη την ώρα κατέφθασε φορτσάτη στην πλατεία μας μια κουστωδία Συμβούλων τής τότε δημοτικής αρχής του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΚΛΕΤΣΟΥ.

   Γρήγορα αναμίχθηκε στην παρέα μας κι όλοι εμείς οι φίλοι μ’ ένα στόμα, μια φωνή ρωτήσαμε τη συνοδεία των δημοτικών Συμβούλων :

 - “Πώς πάει ο Δήμος μας ; Τι κάνει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ;”

   Ένας από τους Συμβούλους μάς κοίταξε σοβαρά στα μάτια και είπε :

- “Τι τα θέλετε παιδιά, τι τα γυρεύετε ! Ο Δήμος μας είναι φτωχός με πολλά προβλήματα. Άργασε το τομάρι του Δημάρχου μας απ’ τα προβλήματα και τις απαιτήσεις που τον πνίγουν. Κοπανιέται κάθε μέρα ο Απόστολος να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα, αλλά τις παίρνει η θάλασσα στα βάθη της. Ξεθεώθηκε απ’ την κούραση ο Απόστολος σωματικά και ψυχικά και ίσταται τώρα κατηφής και απομεριμνημένος, έπηξε ο άνθρωπος απ’ τη δουλειά και τώρα πώς να σας το πω είναι down ! ” Και λέγοντας τα τελευταία λόγια του ο δημοτικός Σύμβουλος γύρισε προς εμένα και μου ψιθύρισε :

- “Ρε, συ Δημήτρη, δεν γράφεις κάτι σατιρικό για να ξαναγυρίσει το χαμόγελο και η ενέργεια στο πρόσωπο του Δημάρχου μας !”

Επίσκοπος Ευμενείας Μάξιμος Μαστίχης (1935-2015)

 Από τη Στυλίδα στο Βέλγιο

Επιμέλεια : Κωνσταντίνος Αθ. Μπαλωμένος 

 

   Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1935 στη Στυλίδα. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ιωάννης Μαστίχης. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο Στυλίδας, σπούδασε τρία χρόνια στην Εκκλησιαστική Σχολή Λαμίας και μετά φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1958. Έλαβε το όνομα Μάξιμος ως πνευματικό τέκνο του Μάξιμου Ρεπανέλλη (1919-1991), που ήταν Σχολάρχης (από το 1955) της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και (από το 1965) μητροπολίτης Σταυρουπόλεως.

Στο δάσκαλο και πνευματικό εργάτη Γιάννη Μακρή

 Μια προσωπικότητα του τόπου

 του Κωνσταντίνου Αθ. Μπαλωμένου

 

Βιογραφικό

    Γεννήθηκε στο χωριό Σταυρό Φθιώτιδας (7 Km στα δυτικά της Λαμίας) στις 28 Απρίλη 1939. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ευάγγελος και ήταν γεωργός. Από μικρός ήταν φιλάσθενος και η μητέρα του Ευφροσύνη είχε φόβους για την υγεία του. Άλλα 2 αδέρφια του (Χρήστος, Λευτέρης) πέθαναν σε μικρή ηλικία. Ο Γιάννης είχε και δύο αδελφές (Ελένη, Γιαννούλα[1]).

  Μετά την Κατοχή, το 1945 πήγε στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού του στο Σταυρό. Δάσκαλο είχε τον αείμνηστο  Στάθη Καραναστάση. Έπειτα στη Λαμία, το 1951 εισήλθε με εξετάσεις στο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Λαμίας και το 1957 αποφοίτησε. Ήταν άριστος μαθητής.

Δημήτριος Λέτσος (1935-2024)

 Αυτοδημιούργητοι επαγγελματίες της Λαμίας

 του Κωνσταντίνου Αθ. Μπαλωμένου, φυσικού

 

   Γεννήθηκε στο Κυριακοχώρι Σπερχειάδας στις 31 Δεκεμβρίου 1935. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος και η Ελένη. Ο πατέρας του πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και στις 19 Μαρτίου 1941 φονεύτηκε στην Πεστάνη.

Δημ. Λέτσος

   Ο Δημήτριος, μαζί με τον αδερφό του Νικόλαο και τη μητέρα τους εγκαταστάθηκαν στη Λαμία. Ο Δημήτριος ασχολήθηκε με το εμπόριο ρούχων. Το πρώτο του μαγαζί ήταν στην οδό Χαντζοπούλου, όπου ήταν γνωστά τότε μαγαζιά με το όνομα παλιαντζίδικα. Παράλληλα συμμετείχε και σε άλλες εμπορικές αγορές, όπως το περίφημο ετήσιο παζάρι της Σπερχειάδας. Τα μεταπολεμικά χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά τα κατάφερε. Είχε σημαντική βοήθεια από τη σύζυγό του Μαρία και τις δύο κόρες του (Ελένη, Αικατερίνη).

  Από τη δεκαετία του ’60 άρχισε η εισαγωγή τζιν των γνωστών ξένων εταιριών Levis, Lee, Cooper, Billardi, Robe di Cappa, κλπ. Το κατάστημα γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, η οποία κορυφώθηκε στις επόμενες δεκαετίες του ’70 και του ’80.

Μαρία Τζιβελέκη – Πολυμεροπούλου (1932-2025)

 

Με σαρακατσάνικη καταγωγή από τη μητέρα της, με μεγάλο σόι (όπως έγραψε η ίδια) και από πατέρα γεννημένο σε χωριό στα “ριζά” της Οίτης, επίσης με μεγάλο σόι, η Μαρία γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου 1932, στο Λουπάκι[1] της Οίτης, στα σαρακατσάνικα κονάκια. Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί της οικογένειας.

   Ο πατέρας της Σωτήριος Τζιβελέκης ήταν σιδηρουργός, με σιδηρουργείο στην οδό Γκουαλέν 4 (μετονομάστηκε σε Βενιζέλου) της Λαμίας. Το όνομα της μητέρας της ήταν Αικατερίνη. Η Μαρία έζησε στη Λαμία και – όπως η ίδια έγραψε - ήταν τυχερή στη ζωή της που οι γονείς της δεν την ξέκοψαν από τις ρίζες, με την αγάπη για τη φύση, τη γλώσσα, τα ήθη και τις παραδόσεις. Απέκτησε προσωπικά βιώματα απ’ τη ζωή και τη γλώσσα, στο χωριό και στη στάνη.

Η μαρτυρική θανάτωση του μητροπολίτη Χρυσοστόμου Σμύρνης

 Μια μαρτυρία

του Κ.Α.Μ. 

 

   Αυτή η προσωπική μαρτυρία προέρχεται από τον Γεώργιο Εμμ. Μυλωνά (1898-1988), αρχαιολόγο, καθηγητή πανεπιστημίου και ακαδημαϊκό, που γεννήθηκε στη Σμύρνη. Την ανακοίνωσε και καταγράφηκε για πρώτη φορά στις 14 Δεκεμβρίου 1982, στο τέλος της ομιλίας του, σε μια έκτακτη συνεδρίαση της Ακαδημίας Αθηνών, για τη συμπλήρωση 60 χρόνων, από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

   Τη μεταφέρουμε, όπως ελέγχθηκε :

 

Τα πυρπολικά στην ελληνική Επανάσταση

 

 Ο τρόμος των Οθωμανών

 Η συμβολή τους στον νικηφόρο αγώνα του Εικοσιένα

 

Πρόλογος

   Η μεγάλη ακτογραμμή της ηπειρωτικής Ελλάδας, με τον επίσης μεγάλο αριθμό νησιών στο Αιγαίο, απέφερε τον αναγκαίο δεσμό των Ελλήνων με τη θάλασσα, αναδεικνύοντας την ικανότητα των ναυτικών μας. Αντίθετα, οι Τούρκοι δεν διακρίθηκαν στο θαλάσσιο χώρο.

   Η Οθωμανική αυτοκρατορία δημιούργησε το αυτοκρατορικό ναυτικό, με σημαντικό αριθμό πολεμικών πλοίων, σε μέγεθος και σε αριθμό. Μιλάμε φυσικά για μεγάλα ιστιοφόρα, που ήταν δυσκίνητα, είχαν πολύ μεγάλο πλήρωμα, αλλά με γραφειοκρατικό και άπειρο ανώτερο προσωπικό και διοίκηση.

   Η ελληνική επανάσταση του 1821 έφερε τη σύγκρουση μεταξύ τους, που θα έλεγε κανείς ότι έμοιαζε με την πάλη Δαβίδ και Γολιάθ. Όταν η σωματική δύναμη είναι άνιση, τότε έρχεται η πνευματική και η ψυχική ικανότητα, για να την ανταγωνιστεί. Μπροστά στο τουρκικό τεράστιο πολεμικό ιστιοφόρο πλοίο, το ελληνικό μικρό πλοίο βρήκε το όπλο της νίκης. Ήταν η φωτιά. Οι Έλληνες μετέτρεψαν τα πλοία τους σε πυρφόρα ή πυρπολικά, που τα έκαιγαν για να μεταδώσουν τη φωτιά στα τουρκικά ξύλινα πλοία.

   Το ιστορικό της ιδέας, της κατασκευής των πυρπολικών και κυρίως των ανθρώπων που τα οδήγησαν με κίνδυνο της ζωής τους, με σκοπό την καταστροφή των εχθρικών πλοίων, θα αποδοθεί στην παρούσα εργασία, με όσο γίνεται σύντομο, αλλά περιεκτικό τρόπο.

   Είναι η ελάχιστη αναγκαία τιμή, στους γνωστούς, αλλά κυρίως στους άγνωστους και αφανείς πυρπολητές (ή μπουρλοτιέρηδες[1]) , που μας έδωσαν την ελευθερία.

Κωνσταντίνος Αθ. Μπαλωμένος

                   φυσικός

 

Ο Χατζή Χαλήλ Εφέντης και η ελληνική Επανάσταση του 1821

 Η θυσία του Οθωμανού Ιεροεξεταστή

Αρνήθηκε στο Σουλτάνο να γίνουν σφαγές των ρωμιών

 

«O τουρκικός λαός, από την ημέρα της εμφανίσεώς του στην παγκόσμια αρένα, δεν έκανε τίποτα για να νομιμοποιήσει την ύπαρξή του από την άποψη του πολιτισμού. Μπήκε στη ζωή των άλλων λαών, σκορπώντας χειμάρρους αίματος και δακρύων. Δεν επιβεβαιώθηκε μέσα στον κόσμο παρά με τον πόλεμο και τις αλυσίδες. Δεν έζησε παρά με σκλαβωμένους.»

[Andre Mandelstam, Καθηγ. Δικαίου του Πανεπ. της Αγίας Πετρούπολης]

 

            Πρόλογος

   Η εκδήλωση της ελληνικής επανάστασης του 1821 τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της παρηκμασμένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Σουλτάνος και οι σύμβουλοι της Αυλής του αμέσως σκέφτηκαν να την καταπνίξουν, με τον συνήθη αιματηρό τρόπο, δηλ. με συλλήψεις, βασανισμούς και ομαδικές σφαγές. Η απόφαση όμως αυτή, με βάση το εθιμικό δίκαιο, έπρεπε να γίνει με την έκδοση εγκυκλίου (φετφά) από τον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του ισλάμ στη χώρα (τον σεϊχουλισλάμ).

   Ήταν ο Χατζή Χαλήλ Εφέντης. Αρνήθηκε τη γενική σφαγή των Ελλήνων, εφαρμόζοντας το γράμμα του Κορανίου, που δεν επέτρεπε τη σφαγή αθώων. Ο Σουλτάνος τον καθαίρεσε και τον εξόρισε μαζί με τη σύζυγό του, με αποτέλεσμα τον σύντομο θάνατό του. Ήταν ένα σπάνιο άτομο, το οποίο στην υψηλή θέση που κατείχε, με προσωπική θυσία, κράτησε ψηλά τη μεγάλη αξία του ανθρώπου.

   Η παρουσίαση του θέματος θα γίνει με όσο είναι δυνατό σύντομο, αλλά και περιεκτικό τρόπο.

Κωνσταντίνος Αθ. Μπαλωμένος

                 φυσικός

 

Α Ι Ν Ο Σ στον ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΝΑΤΣΙΟ

 Τιμητικά

του Δημήτρη Κ. Καραθεοδώρου, φιλολόγου, λογοτέχνη

 

Βροτοίσι τιμάς ώπασας πέρα δίκης

ορθοστάδην, άυπνος, ου κάμπτων γόνυ ˑ

          ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

 

Στη σκοτεινάγρα των καιρών

ολίγα λάμπουν φώτα ˑ

μα φάρος ζωής των ημερών

ένα το φως το ισχυρόν

του ΝΑΤΣΙΟΥ του ΔΗΜΗΤΡΗ

κράτιστου γραμματικού τεχνίτη.

Του πρωτομάστορα Γενάρχη

που ηνιοχεί και άρχει

της τοπικής μας ιστορίας

με οξεία τη γραφίδα

για σκονισμένη εφημερίδα

του κλητού μας ΝΑΤΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ

κράτιστου γραμματικού τεχνίτη.

Του χαλκέντερου με ένθεο οίστρο

που της λησμονιάς χαλάει το κλείστρο

με αείροες γραφές και λαμπρές περγαμηνές

στοίβες κώδικες, βιβλία, και αμέτρητα χαρτιά

έργον άρτιον προβάλλει, τα δικά του Χρονικά

του κλητού μας ΝΑΤΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ

κράτιστου γραμματικού τεχνίτη.

 

   Εύκολα ως εδώ δεν έφθασε κανένας. Ο δρόμος των Αρχείων και της τοπικής Ιστορίας δεν πατιέται εύκολα. Και συ – με χρόνο και κόπο – τον διάβηκες κι άνοιξες δρομάκια για χρονάκια αυτογνωσίας και χαράς δημιουργίας.

   Θέλω να σου παραβγώ εγώ / θέλω μαζί με τρέξω ˑ /

   στα πάντα μέσα βρίσκεσαι  / κι είμαι στα πάντα απέξω. /

   Δεν μου λείπουνε τα λόγια / ούτε το άξιος εστί ˑ /

   βιο-πολιτεία ΝΑΤΣΙΟΥ / θα ’ναι πάντα θαυμαστή.

 

Στυλίδα 28/11/2024