το τελευταίο ταξίδι

 Στη μνήμη Φοίβου Ιωσήφ

 Κωνσταντίνος Αθ. Μπαλωμένος

 

   Ως γόνος μιας επιχειρηματικής εμπορικής οικογένειας, με σημαντική θέση στη βιοτεχνία της Λαμίας του Μεσοπολέμου, ο Φοίβος Ιωσήφ ήταν άξιος συνεχιστής της πορείας αυτής. Γεννήθηκε στη Λαμία το 1949. Πατέρας του ήταν ο Σεραφείμ (1905-1972), που συνέχισε την επιχείρηση και στα μεταπολεμικά χρόνια, κυρίως ως εμπορική επιχείρηση. Ο Σεραφείμ ήταν ο πρώτος πρόεδρος (για 2 θητείες) του τότε νεότευκτου Επιμελητηρίου Φθιώτιδας-Ευρυτανίας-Φωκίδας.

   Ο Φοίβος μετά τις εγκύκλιες σπουδές γράφτηκε στη Νομική Σχολή με την προοπτική να γίνει δικηγόρος. Τελικά ασχολήθηκε με το εμπόριο στην οικογενειακή επιχείρηση. Ήταν δημιουργικά ανήσυχη προσωπικότητα και αναζητούσε το βέλτιστο για τον ίδιο και τον τόπο μας. Για την οικογενειακή επιχείρηση, έκανε πολλά ταξίδια στην Καντώνα της Κίνας, για εμπορικούς λόγους. Έφερνε εργαλεία, ανταλλακτικά και μηχανήματα (κυρίως γεωργικά). Στα πολύωρα ταξίδια είχε το χρόνο για διάβασμα, κυρίως αρχαίους συγγραφείς, αλλά και νεότερους. Ιδιαίτερα τον γοήτευε ο πλούτος της ελληνικής γλώσσας.

 

   Ασχολήθηκε ενεργά με το Επιμελητήριο Φθιώτιδας και από το Δεκέμβριο 1982 εξελέγη αντιπρόσωπος. Στη Διοικούσα Επιτροπή ανέλαβε τα καθήκοντα του Οικονομικού Επόπτη. Στις επόμενες εκλογές, το Δεκέμβριο 1987 επανεκλέχτηκε αντιπρόσωπος για το Εμπορικό Τμήμα του Επιμελητηρίου. Με τη γνώση του στο διεθνές εμπόριο, ανέλαβε σχετικά σεμινάρια για εμπόρους και στη χρήση του FAX. Για τη διαχρονική προσφορά του το Νοέμβριο 2024 βραβεύτηκε από το Επιμελητήριο Φθιώτιδας.

   Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Έτσι κατήλθε στις εκλογές επικεφαλής  ανεξάρτητου συνδυασμού για υποψήφιος δήμαρχος Λαμίας, με πλήρες πρόγραμμα για την πόλη, χωρίς επιτυχία.

   Από τη δεκαετία του ’80, ασχολήθηκε και με τη γραφή και συγκεκριμένα με το χρονογράφημα-ευθυμογράφημα, όπου είχε μεγάλη επιτυχία. Η ιδιαίτερη, αυτόματη γραφή του, συχνά αιχμηρή, ήταν χαρακτηριστική και άμεσα αναγνωρίσιμη, σε μια ευρεία θεματολογία. Η προβολή του λεκτικού πλούτου της ελληνικής γλώσσας ήταν σημαντική, σε καιρούς παγκοσμιοποίησης, που προτιμάται η αγγλική γλώσσα.

   Για 40 χρόνια η αρθρογραφία του ήταν τακτική τόσο σε τοπικές εφημερίδες (Λαμιακό Τύπο), αλλά και άλλες περιφερειακές εφημερίδες στην Ελλάδα, μέχρι και του αποδήμου ελληνισμού (Μελβούρνης, Τορόντο). Παράλληλα ακουγόταν και ραδιοφωνικά (FM 1, Λαμίας). Είχε πάθος με την ελληνική γλώσσα και σε πολλά γραπτά του πρόβαλε την παγκόσμια μοναδικότητα του πλούτου της.

   Μετά τη συνταξιοδότησή του συμμετείχε και στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας. Έλαβε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις του έργου “Τα κόκκινα φανάρια” του Αλέκου Γαλανού, σε σκηνοθεσία Κώστα Μέρρα, το Δεκέμβριο 2017. Είχε το ρόλο του καπετάν Νικόλα. Το έργο παρουσιάστηκε πρώτα στη Σπερχειάδα και μετά αλλού. Έγραψε τότε κι ένα αυτοβιογραφικό με σατιρική διάθεση, όπου - σε τρίτο πρόσωπο - ανέφερε για το Φοίβο :

 

“Γεννήθηκε στην Λαμία το 1949. Ακόμη ζει. Τον περιμένουμε. … Αποπειράθηκε να γίνει Δικηγόρος. Όχι με ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα. … Παρά τα μανιώδη ταξίδια Αθήνα - Καντώνα στο τέλος εγκατέλειψε, Ήταν μακρινή η διαδρομή. … Επιδόθηκε με μανία στα ευθυμογραφήματα. Εκεί επιτέλους κάπως τα κατάφερε…. Στο τέλος θέλησε να σπουδάσει στη σχολή εμποροπλοιάρχων αλλά δεν τον πήραν γιατί εν τω μεταξύ τον είχαν πάρει τα γεράματα.  … πήρε την απόφαση να παίξει τον Καπετάν Νικόλα στα «Κόκκινα φανάρια» για να του φύγει και το μεράκι για την θάλασσα.”

 

   Ο Φοίβος ήταν μια συγκροτημένη προσωπικότητα, με αρχές, καλλιέργεια, ικανότητες και  διάθεση προσφοράς, που θεωρώ ότι η απουσία του θα είναι αισθητή. Η επιλογή της Επικούρειας ρήσης “Ο θάνατος ουδέν προς ημάς”, στη σορό του είναι αντιπροσωπευτική της σκέψης του Φοίβου.

   Από την πλευρά μου υποκλίνομαι στον μοναδικό χαρακτήρα  αυτού του φανατικού Λαμιώτη και ανθρώπου και εύχομαι στη σύζυγο Δώρα και στα παιδιά του  (Ιάσωνα, Αθηνά, Ιοκάστη) να είναι υγιή, πολυχρονεμένα, καλότυχα κι αγαπημένα.

 ---------------------------

 Δημοσιεύτηκε και στην εφ. ΛΑΜΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ, φ. 23493, σελ. 3, 31 Μαρτίου 2026