Μια σατιρική αφίσα για το λάδι της Στυλίδας, με πρωταγωνιστή-διαφημιστή τον Απόστολο Γκλέτσο

 Δημήτρη Κ. Καραθεοδώρου

 

   Ήμουν βραδάκι με φίλους στην πλατεία της πόλης μας, αρχές 2013, και συζητούσαμε για την ιστορία της παλιάς Στυλίδας. Εκείνη την ώρα κατέφθασε φορτσάτη στην πλατεία μας μια κουστωδία Συμβούλων τής τότε δημοτικής αρχής του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΚΛΕΤΣΟΥ.

   Γρήγορα αναμίχθηκε στην παρέα μας κι όλοι εμείς οι φίλοι μ’ ένα στόμα, μια φωνή ρωτήσαμε τη συνοδεία των δημοτικών Συμβούλων :

 - “Πώς πάει ο Δήμος μας ; Τι κάνει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ;”

   Ένας από τους Συμβούλους μάς κοίταξε σοβαρά στα μάτια και είπε :

- “Τι τα θέλετε παιδιά, τι τα γυρεύετε ! Ο Δήμος μας είναι φτωχός με πολλά προβλήματα. Άργασε το τομάρι του Δημάρχου μας απ’ τα προβλήματα και τις απαιτήσεις που τον πνίγουν. Κοπανιέται κάθε μέρα ο Απόστολος να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα, αλλά τις παίρνει η θάλασσα στα βάθη της. Ξεθεώθηκε απ’ την κούραση ο Απόστολος σωματικά και ψυχικά και ίσταται τώρα κατηφής και απομεριμνημένος, έπηξε ο άνθρωπος απ’ τη δουλειά και τώρα πώς να σας το πω είναι down ! ” Και λέγοντας τα τελευταία λόγια του ο δημοτικός Σύμβουλος γύρισε προς εμένα και μου ψιθύρισε :

- “Ρε, συ Δημήτρη, δεν γράφεις κάτι σατιρικό για να ξαναγυρίσει το χαμόγελο και η ενέργεια στο πρόσωπο του Δημάρχου μας !”

 

   Του απάντησα ότι θα το σκεφτώ.

   Και σκέφτηκα. Εκείνη τη χρονική στιγμή κυκλοφορούσε έντονα η φήμη – μάλλον αληθινή είδηση ήταν – ότι ο Γκλέτσος έκανε διαπραγματεύσεις με τους Κινέζους για να τους πουλήσει μεγάλη ποσότητα λαδιού μας εκείνης της πολύ καλής σοδειάς-χρονιάς. Αλλά η αγορά, μούφα ή αληθινή χάθηκε εν τη γενέσει της.

Η χιουμοριστική αφίσα για το ελαιόλαδο Στυλίδας,

με πρωταγωνιστή τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΓΚΛΕΤΣΟ

   Άρπαξα την ευκαιρία αμέσως και η έμπνευση και η δημιουργική ιδέα ήρθαν στο μυαλό μου. Σκιτσάρω σ’ ένα χαρτόνι ζωγραφικής μια φιάλη γεμάτη λάδι, λάδι δικό μας, έξτρα παρθένο στυλιδιώτικο και στη μέση του ωραίου μπουκαλιού βάζω να φιγουράρει το πρόσωπο του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΚΛΕΤΣΟΥ σε νεαρή ηλικία με λιόφυλλα και ελαιόκαρπο γύρω του και γράφω και λίγα σατιρικά, χιουμοριστικά, διαφημιστικά λόγια και βουρ πάω Λαμία σε ειδικό καλλιτεχνικό κατάστημα και λέω ότι έχω σκιτσάρει αυτό κι αυτό και θέλω το και το, όλα αυτά σε μια διαφημιστική αφίσα.

   Είμαι τυχερός πολύ. Ο ειδικός καλλιτέχνης το πιάνει το νόημα και το μήνυμα και σε μια εβδομάδα είχα στα χέρια μου την αφίσα που ονειρευόμουνα. Την έβαλα μέσα σ’ ένα φάκελο, μαζί με διαβιβαστική επιστολή μου και γίνομαι σίφουνας σωστός, δίνω βιτσιά στα πόδια μου και να ’μια στο Δημαρχείο μας ολόρθος και στητός.

   Ο Δήμαρχος με καλοδέχτηκε κι όταν είδε την αφίσα, την κοίταζε και την ξανακοίταζε και ξέσπασε σε πηγαίο γέλιο, χάρηκε και έλαμψε το πρόσωπό του. Γύρισε στην τότε Αντιδήμαρχό του Γωγώ Κοντού και της είπε : “Γράψ’ τον για φαγητό”. Αντέδρασα ευγενικά. “Άσε το φαγητό τώρα, είπα, και κοίταξε αν υπάρξει χρηματάκι από φίλο σου χορηγό, βγάζουμε καμιά έκδοση για την ιστορία της Στυλίδας”. Και πρόσθεσα : “Όταν κάποτε φύγεις από το Δήμο μας και θελήσεις να γράψεις το βιβλίο σου «Όταν ήμουν Δήμαρχος Στυλίδας», αυτά που σου έφερα, βάλ’ τα στα γραψίματά σου. Θα ’ναι το «κλου» της Ιστορίας σου”.

   Ο Δήμαρχος ενθουσιασμένος από την προτροπή μου γύρισε προς το μέρος μου και αυστηρά και επιτακτικά μου είπε :

- “Εσύ θα το γράψεις !” Αντέδρασα και πάλι ευγενικά : “Εγώ, είπα, δεν έχω πλήρη εικόνα σου στον Δήμο κι αδυνατώ να γράψω κάτι που αγνοώ. Μόνο εκφραστικά και ορθογραφικά μπορώ να βοηθήσω …”.

   Δώσαμε τα χέρια κι έφυγα χαρούμενος γιατί το χαμόγελο και η ενέργεια και ο ενθουσιασμός ξαναγύρισαν στο πρόσωπο του Δημάρχου μας.

Η διαβιβαστική επιστολή

   Τα θυμάμαι τώρα όλα αυτά και επειδή οι καταστάσεις που ζούμε, αβεβαιότητα, πολεμική ατμόσφαιρα, μαυρίλα και ακρίβεια μας έχουν σβήσει το χαμόγελο και τη χαρά στα χείλη μας, και επειδή τελευταία (περασμένη χρονιά) ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΚΛΕΤΣΟΣ αποχώρησε δικαίως από τηλεοπτικό πάνελ για θεατρική ύβρη που άκουσε και στη συνέχεια μίλησε εύστοχα για “αρρενωπότητα”, δίνω σήμερα στη δημοσιότητα, δεκαπέντε σχεδόν χρόνια μετά, την αρρενωπή και χιουμοριστική αφίσα και τη διαβιβαστική επιστολή μου με την ευχή παιδιά του Δήμου μας να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν ωραιότερες και εντυπωσιακότερες αφίσες από τη δική μου, αληθινά έργα τέχνης, διαφημίζοντας με τη δική τους εξυπνάδα τα προϊόντα του Δήμου μας και όχι μόνον.

   Σχωρέστε με, αγαπητοί αναγνώστες. Αφήστε με να ονειρεύομαι ακόμα για την πόλη μας και να φαντάζομαι ότι κάποια μέρα, κάποια στιγμή όλα τα μπαλκόνια μας θα αφισοστολιστούν με αφίσες στυλιδιώτικων προϊόντων, όπως σημαιοστολίζονται στις Εθνικές μας Γιορτές.

   Σχωρέστε με, αγαπητοί αναγνώστες. Αλλά μέσα μου ακόμα σιγοκαίει η αειφανής στυλιδολατρεία μου και ο ασίγαστος ρομαντισμός μου.

   Και Συ, ΑΠΟΣΤΟΛΕ, βλέπεις ; Έγραψα κάτι για σένα, όπως αυστηρά και επιτακτικά μου το είχες ζητήσει κάποτε. Δεν έγραψα βιβλίο σου, αλλά κάτι πικάντικο, γκλετσικό και τολμηρό, όπως ταιριάζει στην αξέχαστη ιστορική πορεία σου και παρουσία σου στο Δήμο μας.

   Ας συνοδεύουν την ιδιωτική οδό σου, τα λόγια του Ποιητή :

Παλικαρά και μορφονιέ, γεια σου, καλέ, χαρά σου

Άκου ! νησιά, στεριές και θάλασσες εμάθαν το όνομά σου …

   Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους σας με ανοιξιάτικη διάθεση, χαροκόποι χαρωποί στο πασχαλινό τραπέζι σας.

   Επενδύστε στο κόκκινο χρώμα των αβγών, χρώμα της ζωής και της Αγάπης. OMNE VIVUM EX OVO (η ζωή προέρχεται από ένα αβγό). Τσουγκρίστε δυνατά τα κόκκινα πασχαλινά αβγά σας και αναμεταδώστε στεντώρεια παντού το μήνυμα ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΣΤΥΛΙΔΑ ΕΝΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ !

   Σας υπενθυμίζω και το στυλιδιώτικο tip, όχι ως Μαμαλάκης αλλά ως ζηλωτής Λαογραφάκης : Αλείψτε και γυαλίστε τα κόκκινα αβγά της Μεγάλης Πέμπτης σας με στυλιδοχρυσόλαδο, για να φωτιστεί και ν’ αγιαστεί το σπίτι σας,

όπως πολλά χρόνια πολλά το Έθιμο το κάνει

να ζείτε της Αγάπης φως, κακό να μη σας πιάνει …

   Χρόνια σας Πολλά!