"Τη μάνα μου τη Ρούμελη ν' αγνάντευα το λαχταρώ
Ψηλά που με νανούριζες καημένo Καρπενήσι!
Τρανά πλατάνια ξεδιψούν στις βρύσες με το κρύο νερό
Σαρακατσάνα ροβολάει και πάει για να γεμίσει.

Με κρουσταλλένια σφυριχτά, σε λόγγους φεύγουν σκοτεινούς
κοτσύφια και βοσκόπουλα με τα λαμπρά τα μάτια,
νερά βροντούνε στο γκρεμό και πάνε προς τους ουρανούς
ίσια κι ορθά, σαν την ψυχή της Ρούμελης, τα ελάτια..."

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Κυλιόμενο

13/1/26

Στο δάσκαλο και πνευματικό εργάτη Γιάννη Μακρή

 Μια προσωπικότητα του τόπου

 του Κωνσταντίνου Αθ. Μπαλωμένου

 

Βιογραφικό

    Γεννήθηκε στο χωριό Σταυρό Φθιώτιδας (7 Km στα δυτικά της Λαμίας) στις 28 Απρίλη 1939. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ευάγγελος και ήταν γεωργός. Από μικρός ήταν φιλάσθενος και η μητέρα του Ευφροσύνη είχε φόβους για την υγεία του. Άλλα 2 αδέρφια του (Χρήστος, Λευτέρης) πέθαναν σε μικρή ηλικία. Ο Γιάννης είχε και δύο αδελφές (Ελένη, Γιαννούλα[1]).

  Μετά την Κατοχή, το 1945 πήγε στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού του στο Σταυρό. Δάσκαλο είχε τον αείμνηστο  Στάθη Καραναστάση. Έπειτα στη Λαμία, το 1951 εισήλθε με εξετάσεις στο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Λαμίας και το 1957 αποφοίτησε. Ήταν άριστος μαθητής.

 

   Μετά το Γυμνάσιο, ο Γιάννης ήθελε να σπουδάσει χημικός[2], αλλά  μπροστά στη φτώχεια της οικογένειας και στο φόβο της πρωτεύουσας Αθήνας, όπου θα πήγαινε, κυριάρχησε η πρόταση της μητέρας του να γίνει δάσκαλος. Έτσι εισήλθε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας και  το έτος 1959 αποφοίτησε.

Γιάννης Μακρής
   Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Ήθελε να γίνει έφεδρος αξιωματικός ή υπαξιωματικός, αλλά ο πατέρας του δεν τόλμησε να ζητήσει πολιτική παρέμβαση[3], όπως γινόταν. Έμαθε τότε ότι τον χαρακτήρισαν “κομμουνιστή”, και γι’ αυτό έγινε μόνο δεκανέας! Πάντως οι ανώτεροί του στο στρατό αναγνώρισαν[4] την εργατικότητα και ικανότητά του κατά την περίοδο της θητείας του.

   Ακολούθησε μετεκπαίδευσή του στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης στην Αθήνα και μερικά χρόνια αργότερα στο Πανεπιστήμιο Φρανκφούρτης (στην τότε Δυτ. Γερμανία).

   Πρωτοδιορίστηκε το 1963 στο μονοθέσιο Δημοτ. Σχολείο Ιτέας[5] στο Ραφτόπουλο Ευρυτανίας. Ακολούθησαν μεταθέσεις σε σχολεία : στην Αγία Τριάδα Ευρυτανίας, στο χωριό Παύλο Λειβαδιάς και στον Μπράλο Φθιώτιδας. Ενδιάμεσα έκανε μετεκπαίδευση, σε σχολείο στη Γερμανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και υπηρέτησε σε σχολεία στο Αμούρι και στη Λαμία, μέχρι το έτος 1983.

   Μετά από Σεμινάρια που παρακολούθησε για Σχολικούς Συμβούλους, επιλέχθηκε και για 10 χρόνια ήταν Σχολικός Σύμβουλος Α/βάθμιας Εκπαίδευσης, κατά την περίοδο 1983-1993. Τα τελευταία 2 χρόνια, μετά[6] το 1993 επέστρεψε στην τιμητική θέση του απλού δασκάλου[7], αρνούμενος τη θέση του Διευθυντή ή Υποδιευθυντή Δημοτικού Σχολείου. Το 1995 έγινε συνταξιούχος.

   Ήταν έγγαμος. Το 2002 ο Γιάννης Μακρής πήγε για 20 ημέρες στην Πολωνία, όπου εργαζόταν ο γιος του Ευάγγελος, ως διευθυντής στο εκεί εργοστάσιο της εταιρείας Chipita. Τότε έγραψε ένα μέρος από την αυτοβιογραφία του.

   Παρουσίασε προβλήματα υγείας (πολλαπλό μυέλωμα),  που αντιμετωπίστηκαν με χημειοθεραπείες και άλλα φάρμακα. Τα τελευταία χρόνια η υγεία του επιδεινώθηκε κι επήλθε το μοιραίο.

  

Εκπαιδευτικό έργο

   Ο  Γιάννης Μακρής υπηρέτησε ως δάσκαλος την περίοδο 1963-1995 σε σχολεία (Ευρυτανία, Βοιωτία, Φθιώτιδα) και της Δυτικής Γερμανίας. Ενδιάμεσα είχε 10ετή θητεία ως Σχολικός Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης στην 1η Περιφέρεια Φθιώτιδας. Ήταν επιμορφωτής στη διδακτική της νεοελληνικής γλώσσας στη ΣΕΛΔΕ[8] και στα ΠΕΚ[9]. Πραγματοποίησε πολλές δειγματικές διδασκαλίες για επιμόρφωση των δασκάλων.

   Εισηγήθηκε (ως μέλος 3μελούς επιτροπής) στη Γερμανία το αναλυτικό πρόγραμμα και το περιεχόμενο βοηθητικού βιβλίου Μελέτης Περιβάλλοντος για μαθητές Γ’ και Δ’ τάξης, που εγκρίθηκε.

 

Συγγραφικό έργο - Άλλη δράση

   Ο Γιάννης Μακρής είναι συγγραφέας του βιβλίου “Σταυρός (Μπεκή) Φθιώτιδας – Η ιστορία του”. 236 σελίδων, που εκδόθηκε το 1998 στη Λαμία.  Από το 2007 και για αρκετά χρόνια ήταν υπεύθυνος σύνταξης της 3μηνιαίας εφημερίδας του χωριού του με τον τίτλο “Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ”. Εκδόθηκαν 38 φύλλα.

Αφίσα Συνεδρίου
    Εισηγήθηκε και ανέλαβε υπεύθυνος σύνταξης στο 6μηνιαίο περιοδικό “Σταυροδρόμι”, σε 16 τεύχη. Το 2010 η έκδοση διακόπηκε, μετά την κατάργηση του Πνευματικού Κέντρου Σταυρού.

   Ήταν σημαντικός ερευνητής και δημοσίευσε πολλά άρθρα (πλέον των 50) με λαογραφικό και ιστορικό περιεχόμενο, στον τοπικό τύπο και σε περιοδικά (όπως τα ΦΘΙΩΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ).

   Εισηγήθηκε τη διοργάνωση των Συνεδρίων Φθιωτικής Ιστορίας, που πραγματοποιήθηκαν κάθε 2ετία στη Λαμία και στη συνέχεια επιμελήθηκε την έκδοση των Πρακτικών τους. Εκδόθηκαν 5 τόμοι. Ήταν διαρκές μέλος του Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου Σταυρού. Η προσφορά του Κέντρου είναι ιδιαίτερα σημαντική και πρέπει να αναδειχθεί.


  

Τιμητική πρόταση - Επίλογος

   Ο Γιάννης Μακρής απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 2022. Στον επικήδειο λόγο του, ο δάσκαλος Κων. Βασιλείου πρότεινε να τιμηθεί ο Γιάννης Μακρής για τη σημαντική προσφορά του στον τόπο που γεννήθηκε, με την ονοματοδοσία ενός χώρου του Σταυρού. Συμπληρωματική σ’ αυτήν ήταν η πρόταση του Γεωρ. Καλλιώρα να ονομαστεί η πλατεία όπου βρίσκεται η βρύση “Τσάραινα”.

   Ο δήμος Λαμίας θα έπρεπε να τον τιμήσει για τη μεγάλη προσφορά του μέσα από 5 Συνέδρια Φθιωτικής Ιστορίας, που οργάνωσε από το 2001 το Πνευματικό Κέντρο Σταυρού δήμου Λαμίας. Αντ’ αυτού ο δήμος Λαμίας με απόφασή του το έτος 2011 το κατάργησε. Κρίμα…

 ------------------------------

                 Βιβλιογραφία-Αναφορές-Ιστοσελίδες

 1.    Αυτοβιογραφία του Γιάννη Μακρή

2.    Ιστοσελίδα https://zenon.dainst.org/Author/Home

3.    Ιωάννη Ευαγ. Μακρή, δασκάλου : “Σταυρός (Μπεκή) Φθιώτιδας – Η ιστορία του”, 1998, Λαμία

4.    Βικιπαίδεια

 

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 



[1] Πέθανε σε ηλικία 2 ετών.

[2] Τον επηρέασε ο Ιωάννης Μπουρούτης, καθηγητής του στο Γυμνάσιο Αρρένων Λαμίας, που ήταν άριστος φυσικός με πειραματική διδασκαλία.

[3] Παρ’ ότι ο πατέρας του Γιάννη ήταν με τo πολιτικό κόμμα της ΕΡΕ, που τότε κυβερνούσε, με πρωθυπουργό τον Κων. Καραμανλή. Βουλευτής Φθιώτιδας και υπουργός ήταν ο Λάμπρος Ευταξίας.

[4] Αναφέρουμε την γνώμη ανωτέρου του :Μπορείς να υπερηφανεύεσαι ότι στο στρατό πρόσφερες περισσότερες υπηρεσίες και από μόνιμους και να επικαλείσαι το όνομά μου, Μπαλαράς Άγγελος”. (Από την Αυτοβιογραφία του)

[5] Στην ντοπιολαλιά, αντί για την επίσημη ονομασία Ιτέα, την έλεγαν Κρετσίτσα. Ανήκε στο δήμο Απεραντίων Ευρυτανίας.

[6] Παρά την αξία του, μετά από 10ετή θητεία στη θέση του σχολικού συμβούλου δεν τον εξέλεξαν για κομματικούς λόγους (εκδίκηση της συντηρητικής δεξιάς κομματικής παράταξης).

[7] Στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Λαμίας (Παγκράτι), απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε.

[8] ΣΕΛΔΕ : Σχολή Επιμόρφωσης Λειτουργών Δημοτικής Εκπαίδευσης.

[9] ΠΕΚ : Περιφερειακά Επιμορφωτικά Κέντρα

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου