Δημήτρη Κ. Καραθεοδώρου
Ήμουν βραδάκι με φίλους στην πλατεία της πόλης μας, αρχές 2013, και
συζητούσαμε για την ιστορία της παλιάς Στυλίδας. Εκείνη την ώρα κατέφθασε
φορτσάτη στην πλατεία μας μια κουστωδία Συμβούλων τής τότε δημοτικής αρχής του
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΚΛΕΤΣΟΥ.
Γρήγορα αναμίχθηκε στην παρέα μας κι όλοι εμείς οι φίλοι μ’ ένα στόμα,
μια φωνή ρωτήσαμε τη συνοδεία των δημοτικών Συμβούλων :
-
“Πώς πάει ο Δήμος μας ; Τι κάνει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ;”
Ένας από τους Συμβούλους μάς κοίταξε σοβαρά στα μάτια και είπε :
- “Τι τα θέλετε παιδιά, τι τα γυρεύετε !
Ο Δήμος μας είναι φτωχός με πολλά προβλήματα. Άργασε το τομάρι του Δημάρχου μας
απ’ τα προβλήματα και τις απαιτήσεις που τον πνίγουν. Κοπανιέται κάθε μέρα ο
Απόστολος να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα, αλλά τις παίρνει η θάλασσα στα βάθη
της. Ξεθεώθηκε απ’ την κούραση ο Απόστολος σωματικά και ψυχικά και ίσταται τώρα
κατηφής και απομεριμνημένος, έπηξε ο άνθρωπος απ’ τη δουλειά και τώρα πώς να
σας το πω είναι down ! ” Και
λέγοντας τα τελευταία λόγια του ο δημοτικός Σύμβουλος γύρισε προς εμένα και μου
ψιθύρισε :
- “Ρε, συ Δημήτρη, δεν γράφεις κάτι
σατιρικό για να ξαναγυρίσει το χαμόγελο και η ενέργεια στο πρόσωπο του Δημάρχου
μας !”